13/5/18

Αναδοχή. Ένα μπάλωμα σ' ένα κουρέλι

Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης
Και τώρα που ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την αναδοχή, με τρεμάμενους τριάντα βουλευτές, που προτίμησαν να απουσιάζουν από το να πουν ευθέως τη γνώμη τους, ας δούμε τα πράγματα με το όνομά τους για τα φύλα, τις οικογένειες, τα παιδιά και την πολιτική. Επειδή η κοινωνία δεν πάει καλά. Και πάει όλο και χειρότερα.
Ποιο είναι το επίμαχο στο νομοσχέδιο; Η αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Και ποιο είναι το επίμαχο σ' αυτό; Οι πολέμιοι αυτής της προοπτικής θεωρούν ότι η ομόφυλη σχέση δεν είναι υγιές πρότυπο για ένα παιδί. Πρώτα γιατί ένα τέτοιο πρότυπο θα μετατρέψει σε ομοφυλόφιλο ένα κατ αρχήν ετεροφυλόφιλο παιδί ως προς την τάση. Δεύτερον γιατί η ομοφυλία θεωρείται ανωμαλία και η ανωμαλία δεν επιτρέπεται να αναπαράγεται.
Πού στηρίζεται η άποψη των πολέμιων της ομοφυλίας και της ομοφυλοφιλίας; Στα σεξουαλικά γούστα. Που θεωρούνται αφύσικα. Στην πραγματικότητα η ανθρώπινη κοινωνία -ή τουλάχιστον ένα μεγάλο κομμάτι της- βλέπει το δέντρο αλλά δεν βλέπει το δάσος. Και το δάσος είναι η Γυναίκα.
Το φαινόμενο που θα αναλύσω εν τάχει δεν είναι ελληνικό. Είναι πανδυτικό. Αλλά, επειδή είναι και ελληνικό, ας το δούμε σαν τέτοιο. Και το φαινόμενο αυτό λέγεται Αγάπη. Όχι η χριστιανική αγάπη, αλλά ούτε και η επιδερμική και άσχετη με την Αγάπη επίκληση της λέξης από διάφορους δήθεν προοδευτικούς. Οι οποίοι χρησιμοποιούν τη λέξη σαν επιχείρημα για να πούν ότι αυτή είναι το μείζον που χρειάζεται ένα παιδί.
Όσοι δεν το έχουν παρατηρήσει, θα διαπιστώσουν ότι το θηλαστικό ανθρώπινο είδος των ζώων ακολουθεί το αναπαραγωγικό μοντέλο των άλλων θηλαστικών: Χρησιμοποιεί έναν άνδρα, ένα αρσενικό, και μία γυναίκα, ένα θηλυκό για να αναπαράγει το είδος! Σιγά το νέο, θα πείτε. Κι όμως!
Αυτό που είναι άγνωστο στο μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού, επειδή δεν το έχει δει, σκεφτεί, παρατηρήσει, αναγνωρίσει, μάθει, είναι ότι το ζώον, ή το ον Άνθρωπος για όσους θεωρούν την υπαγωγή στο ζωικό βασίλειο υποτίμηση, δεν είναι ούτε αρσενικό ούτε θηλυκό! Είναι και τα δύο! Αλλιώς είναι μισό.
Και για να το κάνω πιο απλό, ένας άνδρας και μια γυναίκα μαζί είναι ΕΝΑΣ Άνθρωπος. Πλήρης και ολοκληρωμένος. Ένας άντρας ή περισσότεροι χωρίς την γυναίκα είναι μισό ΕΙΔΟΣ. Αντιστοίχως, μια γυναίκα ή περισσότερες χωρίς άντρα είναι μισό ΕΙΔΟΣ. Για έναν πολύ απλό λόγο:
Ο άντρας- άνθρωπος και η γυναίκα- άνθρωπος αποτελούνται από διαφορετική χημεία. Διαφορετικά συναισθήματα. Διαφορετική εγκεφαλική νοοτροπία. Διαφορετική συμπεριφορά. Διαφορετικές ουσιώδεις χημικές ανάγκες. Διαφορετική μορφή και διαφορετική δομή. Διαφορετικά ουσιώδη όργανα. Διαφορετική ευφυία. Διαφορετικές δεξιότητες.
Όλα τα παραπάνω συμβαίνουν πέρα και έξω από το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον. Είναι έτσι σε όλο τον πλανήτη και χαρακτηρίζουν το ΕΙΔΟΣ. Για έναν βασικό λόγο: Για να έλκονται, να αναπαράγονται, να αλληλοσυμπληρώνονται στην υπεράσπιση της ζωής τους, και να ανταπεξέρχονται επιτυχώς στις δυσκολίες της επιβίωσης. Να επιβιώνουν.
Μέσα από αυτή την εξαιρετικά πολύπλοκη βιολογική διαδικασία τα δύο ανθρώπινα γένη αναγνωρίζουν το ένα τα χαρακτηριστικά του άλλου και κάνουν μια τεράστιας σημασίας εργασία: Ανταλλάσσουν χημεία, νοοτροπία, δεξιότητες, συμπεριφορές, μετατρεπόμενα σε κάτι όχι κοινό, αλλά πιο κοινό από πριν. Σε κάτι πιο ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ. Πιο χρήσιμο. Σ αυτό που είναι ΕΝΑΣ ολοκληρωμένος Άνθρωπος: Ένα Αντρόγυνο.
Αυτή η διαδικασία ανταλλαγής και αλληλοσυμπλήρωσης μπορεί να διαρκέσει όσο ένα αίσθημα έλξης, όσο ένα φιλί, όσο μια ερωτική πράξη, όσο μια συμβίωση βδομάδας, μηνών, χρόνων, ζωής. Είτε γίνεται μέσα από συναίνεση είτε μέσα από σύγκρουση. Είτε μέσα από αποδοχή είτε μέσα από απόρριψη. Είτε έτσι είτε αλλιώς είναι μια ΚΟΙΝΗ δραστηριότητα. Μια διαδικασία συνειδητής ή ασυνείδητης εκμάθησης του άλλου φύλου.
Όλη αυτή η διαδικασία του Ανδρόγυνου έχει μια προϋπόθεση επιτυχίας. Μία και μοναδική: Την Αγάπη. Όχι αυτή την επιδερμική και επιπόλαια και καταστροφική, που παράγει κατά κόρον η κοινωνία και όχι μόνο η ελληνική. Επειδή Αγάπη σημαίνει Κατανόηση. Ενδιαφέρον. Εκμάθηση. Έγνοια χωρίς υστερία. Αναζήτηση της διαφορετικής υπόστασης του άλλου φύλου.
Αγάπη δεν σημαίνει εγκατάλειψη των χαρακτηριστικών του φύλου σου. Σημαίνει αποδοχή των διαφορετικών χαρακτηριστικών του άλλου φύλου. Αν όχι αποδοχή, κατανόηση. Και τελικά συνεργασία. Τα δύο οπλοστάσια γίνονται ένα. Κι αυτό το ένα οπλοστάσιο είναι πανίσχυρο.
Όλα αυτά σημαίνουν μερικά αυτονόητα πράγματα που όλο και πιο σπάνια συμβαίνουν στις κοινωνίες. Αντίθετα, υπονομεύονται από τα οικονομικά μοντέλα του ανταγωνισμού και της υπερπαραγωγής. Τα οποία έχουν διαλύσει το δεσμό της οικογένειας και τον παραδοσιακό ρόλο των φύλων.
Είναι κοινό μυστικό ότι η προηγούμενη δομή της κοινωνίας δεν παρήγαγε ντε και καλά αρμονικές οικογένειες ούτε ντε και καλά σεβασμό μεταξύ των φύλων. Επειδή κι εκείνη υποτιμούσε το μείζον. Το οποίο υποτιμά και η σημερινή δομή.
Αυτό το μείζον δεν είναι άλλο από την αγάπη μεταξύ των φύλων. Όχι μεταξύ του Γιώργου και της Ελένης. Μεταξύ ανδρών και γυναικών. Ο Γιώργος με την Ελένα μπορεί να μην ταιριάζουν και να μην ταιριάξουν ποτέ. Αυτός δεν είναι λόγος να μη σέβονται ο ένας την ιδιοσυγκρασία του άλλου. Κι αυτό δεν το μαθαίνεις από μόνος σου. Το μαθαίνεις στο σπίτι και στο σχολείο.
Το προηγούμενο μοντέλο ήταν πολύ ανδροκρατικό για να αγαπήσει τη Γυναίκα με τα όλα της. Κυρίως με τις σεξουαλικές της ανάγκες και τα δικαιώματα ελευθερίας της έκφρασης των απόψεών της. Και του σεβασμού των αντοχών της. Αυτά στην πλειοψηφία. Γιατί υπήρχε και η μειοψηφία.
Το σημερινό μοντέλο είναι ακόμα χειρότερο κι ας μοιάζει καλύτερο. Και επειδή δεν υπάρχει χειρότερο, αλλά πιο επιζήμιο, όπως δεν υπάρχει καλύτερο αλλά χρησιμότερο, το σημερινό μοντέλο οξύνει τις αντιθέσεις και δημιουργεί και νέες μεταξύ ανδρών και γυναικών. Δημιουργεί έναν πόλεμο ανταγωνισμών και διακρίσεων και ένα κλίμα αντιπαράθεσης αντί σύνθεσης.
Για να το πούμε απλά: Στις σημερινές οικογένειες όλο και πιο σπάνια οι μανάδες μαθαίνουν στα παιδιά να αγαπάνε τον πατέρα- Άνδρα. Και οι πατεράδες όλο και πιο σπάνια μαθαίνουν στα παιδιά να αγαπάνε τη μητέρα- Γυναίκα. Όχι τόσο με τα λόγια. Με την καθημερινή τους συμπεριφορά και νοοτροπία.
Το αποτέλεσμα αυτής της στρέβλωσης, που είναι εκτροπή από τη φυσική ανάγκη για συνένωση σε ένα ισχυρό Ανδρόγυνο που να αντιμετωπίζει τις συναισθηματικές και ψυχοφθόρες συνθήκες ζωής, είναι η όλο και μεγαλύτερη αποξένωση μεταξύ Γυναικών και Ανδρών. Και κάτι χειρότερο: Η όλο και συχνότερη απόρριψη ή ισχυρή αντιπαλότητα του πατέρα- Άνδρα για τη μητέρα- Γυναίκα και το αντίθετο. Με πλέον κυρίαρχο το δεύτερο.
Αυτή η απόρριψη μεταδίδεται συχνά στα παιδιά σαν απόρριψη μοντέλου. Πρότυπου. Τελικά φύλου. Και όλο και μεγαλύτερη δυσκολία αναγνώρισης και εκμάθησης του άλλου φύλου. Η καταφυγή στην αγκαλιά του ίδιου φύλου μοιάζει όλο και πιο συχνά πιο ασφαλής «λύση».
Έτσι, το σημερινό οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο όλο και συχνότερα παράγει Αγάπη του Άνδρα για τη Γυναίκα και της Γυναίκας για τον Άνδρα. Παράγει όλο και πιο συχνά κρίση ταυτότητας φύλου. Παράγει ομοφυλία. Η οποία από συμπεριφορική μετατρέπεται όλο και πιο συχνά σε γονιδιακή.
Η κοινωνία και η πολιτική ασχολούνται με την κορυφή του παγόβουνου. Προσπαθώντας όπως όπως να μπαλώσουν την κατάσταση. Η μεν κοινωνία βυθισμένη μέσα στην αμάθεια που της έχει επιβάλλει μια συντηρητική και σκοταδιστική επιδερμική εκπαίδευση, μια απουσία μόρφωσης για την Αγάπη Γυναίκας και Άνδρα, η δε πολιτική βλέποντας ψηφοφορικές ομάδες για άρμεγμα.
Οι μεγάλοι χαμένοι σ αυτή την ιστορία είναι οι Γυναίκες. Οι οποίες έχουν αποκτήσει έναν νέο ανταγωνιστή από το ανδρικό είδος που τις μιμείται και απαιτεί να αποκτήσει τα δικά τους δικαιώματα! Ζητάει ζωτικό χώρο των γυναικών. Και οι οποίες χάνουν όλο και περισσότερο την Αγάπη των Ανδρών. Οι μεγάλοι χαμένοι είναι οι Άνδρες. Οι οποίοι εξαφανίζονται σιγά αλλά σταθερά σαν μοντέλο και γένος. Αφήνοντας ανυπεράσπιστα τα εποικοδομητικά χαρακτηριστικά του φύλου τους, χωρίς να καλλιεργούν την Αγάπη για τις Γυναίκες, βυθιζόμενοι σε μια αδιαφορία. Τίμημα; Όλο και ασθενέστερα σπερματοζωάρια στον δυτικό άνθρωπο.
Οι μεγάλοι χαμένοι είναι τα παιδιά. Τα οποία έχουν ανάγκη όχι από μια επιδερμική και τάχαμου αγάπη. Γιατί η υπερβολική αγάπη και η υπερπροστασία δεν είναι αγάπη. Είναι η εγωπάθεια και η ανασφάλεια του γονιού. Τα παιδιά έχουν ανάγκη να εισπράξουν τη χημεία και τη νοοτροπία και του πατέρα αρσενικού και της μητέρας θηλυκής. Είναι θέμα βιολογικό, δομικό, συναισθηματικό. Ακόμα κι αν αυτά τα χαρακτηριστικά είναι λειψά. Ο ΤΕΛΕΙΟΣ ΓΟΝΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΦΕΥΡΕΘΕΙ. Αλλά, η χημεία του ενός μόνο δίνει τη μισή τροφή.
Η κοινωνία παράγει πια τόσες αντιθέσεις μεταξύ των φύλων που μερικές φορές η μισή τροφή είναι καλύτερη από μια δηλητηριασμένη. Αλλά, κι αυτό είναι στρέβλωση. Αναγκαία, αλλά στρέβλωση.
Τα παιδία είναι μπερδεμένα σε ένα χάος από πρότυπα και συγκρούσεις, με ανεύθυνες και καταστροφικές δήθεν προοδευτικές θεωρίες που καταργούν τη θεμελιώδη αξία του αρσενικού και του θηλυκού πρότυπου. Και οι οποίες δεν ξέρουν ότι μετά και από 50.000 χρόνια ο άνθρωπος εξακολουθεί και είναι ένας μιμητικός πίθηκος. Με μεγάλη φαντασία. Αλλά πίθηκος. Μιμείται και εκπαιδεύεται.
Η κοινωνία, αντί να ρίξει το βάρος της στο να μάθει το ένα φύλο να Αγαπάει πραγματικά το άλλο μέσα στις αντιθέσεις τους, μέσα στο σπίτι και στο σχολείο, ασχολείται με το να χαϊδολογάει τις εκτροπές της. Η οικονομία τις παράγει, τις αναπαράγει για να καταναλώνουν. Και η πολιτική τις αποθεώνει για να την ψηφίζουν.
Όπως έχουμε ξαναπεί, η σεξουαλική προτίμηση του καθενός είναι δικαίωμά του. Και δεν ανακαλύφθηκε σήμερα η ομοφυλοφιλία. Ομοφυλόφιλοι είναι όλοι οι άνθρωποι. Γιατί όλοι έχουν τις ίδιες πολλές ερωτογόνες ζώνες. Άλλοι τις εκμεταλλεύονται και άλλοι όχι. Άλλοι τις εκμεταλλεύονται παράλληλα με τις ανδρικές ή γυναικείες φύσεις τους και άλλοι έχοντας απαρνηθεί την έλξη προς το άλλο φύλο. Είτε συμπεριφορικά είτε γονιδιακά.
Το πρόβλημα δεν είναι εκεί. Είναι πριν από κει. Είναι στα δύο φύλα. Και ξεκινάει και καταλήγει στα παιδιά. Γιατί αν δεν μάθουν τα αρσενικά να Αγαπούν τα θηλυκά, με την πλήρη έννοια που είπα στην αρχή, και το αντίθετο, η κοινωνία θα αρχίσει μια μέρα να τρώει τις σάρκες της. Σε μια φυλετική Βαβέλ αντιπαράθεσης. Σε μια καθημερινότητα ζούγκλας. Αν και στη ζούγκλα η Αγάπη είναι πιο διαδεδομένη μεταξύ των δύο φύλων.
Πηγή: Λίμπεραλ

10 σχόλια:

  1. ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ. ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΥΘΎΝΕΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ηταν δίκαιο έγινε πράξη...
    Υπάρχουν πουθενά αγανακτισμένοι...;
    Ηθελεστα και παθεστα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο Τετράδης ζαλίζει και αποπροσανατολίζει ενίοτε, με τις λογοτεχνικού τύπου φιοριτούρες και πιρουέτες του. Κάθε του άρθρο έχει και κάποιου είδους συγκινησιακό πυροτέχνημα. Το θέμα όμως που πραγματεύεται χρειάζεται πρώτα και πάνω από όλα, απλή και επιστημονική προσέγγιση και δευτερευόντως τα ηθικά κουδουνάκια.
    Το ότι ο συγκεκριμένος περί αναδοχής νόμος αποτελεί παραβίαση θεμελιωδών δικαιωμάτων του άμεσα και πρωτίστως ενδιαφερόμενου, που είναι το αθώο άμοιρο παιδί που τα δικά του δικαιώματα πρέπει να προτάσσονται έναντι οποιουδήποτε άλλου, ανεξάρτητα αν αυτός είναι το άγονο ή άκληρο καλοπροαίρετο ανδρόγυνο της γειτονιάς, είτε ο οποιοσδήποτε, οφείλει να είναι γεγονός αποδεκτό από όλους.
    Όπως λοιπόν δεν θα δίναμε την αναδοχή ενός παιδιού σε κάποιον παιδεραστή ή κτηνοβάτη που αποτελούν βαριές ψυχοπαθητικές και εγκληματικές προσωπικότητες, έτσι δεν πρέπει να δίνουμε πρόσβαση στην ανατροφή παιδιών και στους λοιπούς παραφιλικούς (σεξουαλικά ανώμαλους), σύμφωνα με τα ιατρικά κριτήρια του ICD-10.
    Σύμφωνα με τα κριτήρια του εν λόγω, παγκόσμια αποδεκτού κώδικα ψυχικών νοσημάτων οποιαδήποτε ψυχική κατάσταση αποκλείει συστηματικά την φυσιολογική συνουσία του ατόμου, αποτελεί σεξουαλική παρέκκλιση και το άτομο αυτό χαρακτηρίζεται ψυχικά άρρωστο διότι δεν μπορεί να αναπαραχθεί. Ποιά είναι η φυσιολογική και υγιής συνουσία; Οποιαδήποτε σεξουαλική πρακτική καταλήγει με το ανδρικό μόριο να εισέρχεται στο θηλυκό αιδοίο. Γιατί μόνο αυτή θεωρείται η φυσιολογικά ορθή σεξουαλική πράξη; Επειδή, μόνον αυτή είναι γόνιμη, δηλαδή, γεννάει ζωή. Οι υπόλοιπες πρακτικές είναι ανώμαλες και ιατρικά καταγράφονται ως τέτοιες και οι άνθρωποι που δεν μπορούν να ξεφύγουν από αυτές και δεν μπορούν να επιτελέσουν σωστά τα αναπαραγωγικά καθήκοντα του φύλου τους, είναι, σύμφωνα με την ιατρική, ψυχικά ασθενείς, όπως και οι κτηνοβάτες και οι παιδεραστές και οι σαδιστές και οι μαζοχιστές. Όπως λοιπόν κανείς δεν θα εμπιστευόταν ένα ορφανό στα χέρια παιδεραστών, κτηνοβατών, σαδιστών, μαζοχιστών, έτσι δεν πρέπει να εμπιστευτεί ποτέ κανείς αθώες ψυχές στα χέρια ψυχικά και σεξουαλικά άρρωστων ατόμων, όπως οι ομοφυλόφιλοι, που η υπόλοιπη υγιής κοινωνία, από ανοχή και λύπηση για την δραματική κατάσταση την οποία βιώνουν, τους αναγνώρισε και τους θεσμοθέτησε κάποια κοινωνικά δικαιώματα για να ζήσουν με το ταίρι τους. Αλλά αυτά τα δικαιώματα φτάνουν μέχρι εκεί που ξεκινούν τα δικαιώματα των αθώων παιδικών ψυχών που πρέπει να μεγαλώσουν σε φυσιολογικές οικογένειες με φυσιολογικούς γονείς και όχι μέσα σε χώρους όπου διαδραματίζονται ψυχανωμαλίες και παρεκλίνουσες καταστάσεις. Προβλέπω, να έχουμε δράματα, λίαν συντόμως. Να ξέρετε, την παιδική αθωότητα οι πρώτοι που την λαχταρούν είναι εκείνοι που θέλουν να την κλέψουν και να την συνθλίψουν στα βρώμικα δάχτυλα τους. Και να ξέρετε και κάτι άλλο, επειδή κάθε δράση έχει πάντα την αντίδραση της, μην εκπλαγείτε αν σε καμμιά εικοσαριά χρόνια εμφανιστούν κατά συρροήν δολοφόνοι ομοφυλόφιλων. Η χαμερπής αριστερή κυβέρνηση, που αποστολή της έχει την αποσύνθεση της Ελληνικής οικογένειας, μόλις δημιούργησε την άμπελο για την καλλιέργεια τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ektropos εξαιρετικός!!!
      Καλο τό αρθρο τού κ. Τετράδη...... αλλά ελλιπες.
      Μαζί μέ τό σχόλιο σου είναι πλήρες.

      Διαγραφή
    2. Εκτροπος μπραβο...ειληκρινα μπραβο...

      Διαγραφή
  4. Πιθανόν σε κάποια άτομα να έχει παίξει ρόλο η "απόρριψη" του ανδρικού προτύπου από τη μητέρα όπως λέει ο αρθρογράφος, λόγω ανταγωνισμού και έλλειψης αγάπης μέσα στην οικογένεια.
    Όμως μεγάλο ρόλο παίζει και η μετάλλαξη του ανδρικού προτύπου από τη δυτική κουλτούρα που φτάνει στην αποδόμησή του.
    Ας δούμε π.χ. τη μόδα πως θέλει τον άντρα τα τελευταία χρόνια και τα μοντέλα αντρών που προβάλλονται.
    Το ίδιο ισχύει και για τη γυναίκα. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις μεγαλύτερες επιδείξεις μόδας τα μοντέλα είναι σχεδόν "ά-φυλα". Θλιβερές παρουσίες ανορεξικές και καταθλιπτικές με περίεργα ρούχα και χτενίσματα, και "χωρίς φύλο" . Αυτή η τάση διαχέεται στην κοινωνία ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες, που αντιγράφουν και μιμούνται εμφάνιση και συμπεριφορές. Γενικά στη λεγόμενη βιομηχανία της μουσικής και του θεάματος η ομοφυλοφιλία προβάλλεται και προωθείται. Τα περισσότερα βίντεο κλιπ ξένων τραγουδιών, είναι γεμάτα με ομοφυλοφιλικές σκηνές (έστω και σαν υπονοούμενο). Παρουσιάζεται ως κάτι προχωρημένο.
    Επιπλέον έχουμε στο εκπαιδευτικό σύστημα όλου του Δυτικού κόσμου (και στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια) μια διαρκή προπαγάνδα "κατά των διακρίσεων του ρατσισμού και της ομοφοβίας", όπως την ονομάζουν, με προβολές βίντεο και άλλες δραστηριότητες, όπου εκεί ανακατεύουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες με τους ομοφυλόφιλους, τους πρόσφυγες πολέμου με τους λαθρομετανάστες, τις εθνικές με τις θρησκευτικές μειονότητες κτλ..
    Στα παιδιά προκαλείται τεράστια σύγχυση. Αν μιλήσεις σε ένα μικρό παιδί κατά της ομοφυλοφιλίας ή κατά του Ισλάμ, θα σου πει "δεν πρέπει να τους κοροϊδεύουμε τους καημένους" (αυτό είναι το νεοταξικό δόγμα της "αποδοχής της διαφορετικότητας"), έτσι εκλαμβάνει την κριτική, ως απόρριψη ανθρώπων και όχι της διαστροφής τους.
    Ή θα σου πει "όλες οι θρησκείες πρέπει να είναι σεβαστές (δόγμα "ισοτιμίας" ανάμεσα στους "πολίτες του κόσμου").
    Με λίγα λόγια οι γονείς είναι οι "κακοί της υπόθεσης", οι "ρατσιστές", "ομοφοβικοί", και "φονταμενταλιστές" αν θελήσουν να περάσουν στα παιδιά τους την αγάπη προς την πατρίδα και την πίστη μας.
    Και δεν τα μπερδεύουν μόνο ως προς αυτό αλλά και με τις θεωρίες περί "αποδόμησης έμφυλων στερεότυπων", και "ατομικής αλήθειας" που δεν σχετίζεται με κοινωνικές αξίες.
    Όλα δηλαδή είναι βοηθητικά. Υπάρχει σήμερα ένας ανοιχτός δρόμος, δεν είναι δύσκολο όπως παλιότερα που η κοινωνία το αποδοκίμαζε και αυτό περνούσε και στη συνείδηση των πολιτών, και το φαινόμενο ήταν περιορισμένο.
    Όλα αυτά σε συνδυασμό με το γενικότερο life-style στις νεαρές ηλικίες, και την επιδίωξη ακροτήτων, πειραματισμών, και (θεωρούμενης) υπέρβασης κανόνων, και γενικότερης χαλάρωσης (το βλέπουμε στο f.b.) συμπληρώνουν το σημερινό τοπίο που γίνεται πολύ ευνοϊκό έστω για απόκτηση εμπειριών που μπορεί όμως στη συνέχεια να οδηγήσουν σε μόνιμη ομοφυλοφιλική κατάσταση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ΚΑΙ ΤΩΡΑ, ΓΙΑΤΙ λέγονται μπούρδες ότι όλοι είμαστε ομο ας δούμε ΤΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΠΑΙΖΕΤΑΙ;
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΟ ΝΕΟΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥ ΜΑΡΞ.
    Αυτό που ζούμε ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΄΄ΠΡΟΟΔΟΣ'' ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΩΝ που επιβάλεται στην Ελλάδα των κατά 97% ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ.

    Δείτε το σχέδιο του Μάρξ γιά την ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ,ελεύθερα διαζύγια,εκτρώσεις ,ομοφυλοφιλία..ΕΠΙ συφιλιδικού ΛΕΝΙΝ.
    Και η ΝΕΑ ΕΚΔΟΧΗ από τον ΑΛΤΟΥΣΕΡ που έπνιξε την γυναίκα του,και τον νεομπολσεβίκο Β.Ράιχ στις ΗΠΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΦΕΡΝΟΥΝ ΣΤΟ ΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΚΟ ΣΗΜΕΡΑ.
    ΤΟ ΝΕΟΜΠΟΛΣΕΒΙΚΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ τα αποκαλύπτει όλα
    ΜΑΡΞΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
    https://athens.indymedia.or...

    Τέλος ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ,και δεν θέλουν να πέσουν στα χέρια παιδόφιλων όπως έχει συμβεί στην ''ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ ΔΥΣΗ''ΜΕ ΠΟΣΟΣΤΑ ΕΩΣ 23%.
    Ας μην ξεχνάμε ότι ο νόμος ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΣ,ΑΛΛΑ Η ΧΟΥΝΤΑ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ ΔΕΝ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΑΥΤΑ.
    1.Ο. Υ. Α. Αντισυνταγματική η αναδοχή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια , ως μη αποδεκτή μορφή οικογένειας . Τι θα κάνει η Εκκλησία ;
    2.ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ 161 ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑΝ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 8, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΥΙΟΘΕΣΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ ΑΠΟ ΟΜΟΦΥΛΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ. ΚΥΡΙΟΙ!!!. ΠΑΡΑΒΙΑΣΑΤΕ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ σωστό το σχόλιο.Μέσα στα πλαίσια του ελέγχου από την κρατική εξουσία (της μαρξιστικής φιλοσοφίας), εντάχθηκαν και τα παιδιά.Γνωρίζουμε την προπαγάνδα που γινόταν στα κομμουνιστικά καθεστώτα.
      Παρόλο που ο κρατικός έλεγχος εμφανίζεται σαν το φρένο στην ασυδοσία του καπιταλισμού, στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού κατέληξε μια κανονική δικτατορία, κυρίως ιδεολογική (επιβολή αθεϊας και άλλων ιδεοληψιών του κομμουνισμού).
      Γενικά η μία κατάσταση γίνεται το φυτώριο για να αναπτυχθεί η άλλη. Και έτσι γυρίζει ο τροχός της Ιστορίας. Πρόκειται για 2 όψεις του ίδιου νομίσματος.
      Στη Δύση σήμερα τα ολοήμερα σχολεία ενώ εμφανίζονται σαν βοηθητικά προς την εργαζόμενη μητέρα, ουσιαστικά αποσκοπούν στη διαμόρφωση των παιδιών από το κράτος. Πάνω σε αυτό που λέω υπάρχουν συγκεκριμένα πράγματα που γνωρίζουμε που σχετίζονται με το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ευρώπη και στην Αμερική.Θεωρούν ότι θα εκπαιδεύσουν μια νέα γενιά φωτισμένων παιδιών, απαλλαγμένων από τις προκαταλήψεις του παρελθόντος.Γι αυτό είναι απαραίτητο να περνάνε πολλές ώρες στο σχολείο και λίγες στην οικογένειά τους.
      Ο Χίτλερ είπε: "Δώστε μου την διαπαιδαγώγηση μιας γενιάς νέων και θα κατακτήσω όλο τον κόσμο".
      Είπε ακόμα:"Τα παιδιά σας μας ανήκουν.Αυτά είναι το Νέο Ράιχ.Δεν θα εμπιστευτούμε την τύχη της νεολαίας στα χέρια κανενός.Θα την κρατήσει το ίδιο το Ράιχ ως κάτι πολύτιμο για να την διαπαιδαγωγήσει σύμφωνα με τα ιδανικά του¨.
      Σήμερα χτίζεται μια παγκόσμια δικτατορία της ΝΤΠ, με ιδεολογικό περιεχόμενο την λεγόμενη Νέα Εποχή. Υπάρχουν διεθνή όργανα που δουλεύουν συστηματικά γι αυτό, σε όλους τους τομείς. Υπάρχει π.χ. η G.A.T.E [Global Alliance for Transforming Edugation δηλ. Παγκόσμια Συμμαχία Μετασχηματισμού Εκπαίδευσης] που σχετίζεται με τον ΟΗΕ και έχει επινοήσει μια "ολιστική εκπαιδευτική στρατηγική" (έτσι την χαρακτηρίζει), με στόχο όπως έγραψε ο Ρόμπερτ Μύλερ πρωην Γραμματέας του ΟΗΕ [και συγγραφέας των βιβλίων "Παγκόσμιο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα" και "Νέα Γένεση-Διαμορφώνοντας την Παγκόσμια Πνευματικότητα"], τη ριζική αλλαγή της Εκπαίδευσης, ώστε να ελευθερώσει το παιδί από παρωχημένες αντιλήψεις, και να το ωθήσει να βρει την "ατομική του αλήθεια" όταν παράλληλα του έχει κάνει συστηματική πλύση εγκεφάλου υπέρ των διαστροφών και όλων των νεο-εποχίτικων πρακτικών (που εντάσσονται σε μια νεοβουδιστική φιλοσοφία).Στο εκπαιδευτικό σύστημα της Αμερικής σήμερα διδάσκεται γιόγκα και διαλογισμός, όπως και σεξουαλική αγωγή από το Νηπιαγωγείο στα όρια της πορνογραφίας που απενοχοποιεί την ομοφυλοφιλία και ωθεί τα παιδιά "να ερευνούν το εσωτερικό τους", και να βγουν από τα "έμφυλα στερεότυπα" που τους επέβαλαν.

      Διαγραφή
    2. ΠΟΛΥ ΟΡΘΑ MARIA P,ΟΙ ΧΟΥΝΤΑ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ είναι της ίδιας κοπής με τις παλαιότερες.
      ΤΟ ίδιο σχέδιο και σήμερα
      Παρασκευή, 13 Νοεμβρίου 2015
      Το πνεύμα του Λενινισμού (ζει ανάμεσά μας)
      https://filonoi.gr/2015/11/25/to-pneyma-toy-leninismoy-zei-anamesa-mas/

      Διαγραφή

Υφίσταται μετριασμός των σχολίων.